توی یک رابطه جوری باش که وقتی تمومش کردین با افتخار بگی “اون من رو از دست داد”.

 طبیبان بر سر بالین من آهسته میگفتند

          که امشب تا سحر این عاشق دلخسته میمیرد

 ز هر جا بگذرد تابوت من غوغا بپا خیزد

           چه سنگین میرود این مرده از بس آرزو دارد

     ‫ﺣﺎﻓﻆ كنار ﻋﻜﺲ ﺗﻮ ﻣﻦ ﺑﺎز ﻧﻴﺖ ﻣﻴﻜﻨﻢ

                 ‫اﻧﮕﺎر ﺣﺎﻓﻆ ﺑﺎ ﻣﻦ و ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﻜﻨﻢ

     ‫وﻗﺖ ﻗﺮار ﻣﺎ ﮔﺬﺷﺖ و ﺗﻮ ﻧﻤﻲ داﻧﻢ ﭼﺮا

                 ‫دارم ﺑﻪ اﻳﻦ ﺑﺪ ﻗﻮﻟﻴﺖ دﻳﺮﻳﺴﺖ ﻋﺎدت ﻣﻴﻜﻨﻢ

     ﭼﻪ ارﺗﺒﺎط ﺳﺎدﻩ اي ﺑﻴﻦ ﻣﻦ و ﺗﻘﺪﻳﺮ هست

                 ‫ﺗﻘﺪﻳﺮ و وﻳﺮان ﻣﻴﻜﻨﺪ ﻣﻦ هم مرﻣﺖ ﻣﻲ كنم

      ‫در اﺷﺘﺒﺎهي نازنين تو فكر كردي اين چنین

                  ‫ﻣﻦ دارم از ﭼﺸﻤﺎن زﻳﺒﺎﻳﺖ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻣﻲ كنم

       ‫ﻧﻪ ﻣﻬﺮﺑﺎن ﻣﻦ ﺑﺪان ﺑﻲ ﻟﻄﻒ ﭼﺸﻢ ﻋﺎﺷﻘﺖ

                  ‫هرﺟﺎي دﻧﻴﺎ كه روم احساس غربت مي كنم

       ‫ﺑﺮ روي ﺑﺎغ ﺷﺎﻧﻪ ات هروﻗﺖ اﻧﺪوهي نشست

                  ‫در ﺣﻤﻞ ﺑﺎر ﻏﺼﻪ ات ﺑﺎ ﺷﻮق ﺷﺮكت ميكنم

       ‫ﻳﻚ ﺷﺎدي كوچك اگر از روي بام دل گذشت

                  ‫هرﭼﻨﺪ اﻧﺪك ﺑﺎﺷﺪ ﺁن را ﺑﺎ ﺗﻮ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻴﻜﻨﻢ

        ‫ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪي از ﺷﻌﺮ ﻣﻦ زﻳﺒﺎ اﮔﺮ ﺑﺪ ﺷﺪﺑﺒﺨﺶ

                  ‫دﻟﺘﻨﮓ و ﻋﺎﺷﻖ هستم اما رفع زحمت مي كنم

  ‫اﻣﺸﺐ ﺗﻤﺎم ﺧﻮﻳﺶ را از ﻏﺼﻪ ﭘﺮﭘﺮ ﻣﻴﻜﻨﻢ

                  ‫ﮔﻠﺪان زرد ﻳﺎد را ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﻌﻄﺮ ﻣﻴﻜﻨﻢ

 ‫ﺗﻮ رﻓﺘﻪ اي و رﻓﺘﻨﺖ ﻳﻚ اﺗﻔﺎق ﺳﺎدﻩ ﻧﻴﺴﺖ

                   ‫ﻧﺎﭼﺎر اﻳﻦ ﭘﺮواز را اﻳﻦ ﺑﺎر ﺑﺎور ﻣﻴﻜﻨﻢ

 ‫ﻳﻚ ﻋﻬﺪ ﺑﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدم وﻗﺘﻲ ﺑﻴﺎﻳﻲ ﭘﻴﺶﻣﻦ

                    ‫به اﺣﺘﺮام رﺟﻌﺘﺖ ﻣﻦ ﻧﺎز كمتر ﻣﻲ كنم

 ‫ﻳﻚ ﺷﺐ اﮔﺮ ﮔﻔﺘﻲ ﺑﺮو دﻳﮕﺮ ز دﺳﺘﺖ ﺧﺴﺘﻪ ام

                    ‫ﺁن ﺷﺐ ﺑﺮاي ﺧﻠﻮﺗﺖ ﻳﻚ ﻓﻜﺮ دﻳﮕﺮ ﻣﻴﻜﻨﻢ

 ‫ﺻﺤﻦ ﻧﮕﺎهت را ﺑﻪ روي اﺷﺘﻴﺎﻗﻢ ﺑﺎز كن

                     ‫ﻣﻦهم ﺿﺮﻳﺢ ﻋﺸﻖ را ﻏﺮق كبوتر ﻣﻴﻜﻨﻢ

 ‫ﺷﻌﺮﻳﺴﺖ ﺑﺎغ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﻏﺮق ﺳﻜﻮت و ﺁرزو

                     ‫ﻳﻚ روز ﻣﻦ اﻳﻦ ﺷﻌﺮ را ﺗﺎ ﺁﺧﺮ از ﺑﺮﻣﻴﻜﻨﻢ

‫ﮔﺮ ﭼﻪ ﺷﻜﺴﺘﻲ ﻋﻬﺪ را ﻣﺜﻞ ﻏﺮور ﺗﺮد ﻣﻦ

                      ‫اﻣﺎ ﭼﻨﺎن دﻳﻮاﻧﻪ امكه ﺑﺎ ﻏﻤﺖ ﺳﺮ ﻣﻴﻜﻨﻢ

 ‫زﻳﺒﺎ ﺧﺪا ﭘﺸﺖ و ﭘﻨﺎﻩ ﭼﺸﻤﻬﺎي ﻋﺎﺷﻘﺖ

                      ‫ﺑﺎ اﺷﻚ و ﺗﻜﺮار و دﻋﺎ راﻩ ﺗﻮ را ﺗﺮﻣﻴﻜﻨﻢ

 ‫ﻧﺎم ﺗﻮ رو ﺁوردﻩ ام دارم ﻋﺒﺎدت ﻣﻴﻜﻨﻢ

         ﮔﺮد ﻧﮕاهت ﮔﺸﺘﻪ ام دارم زﻳﺎرت ﻣﻴﻜﻨﻢ

 ‫دﺳﺘﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ دﻳﮕﺮي از اﻳﻦ گذشته كار ﻣﻦ

          اﻣﺎ ﻧﻤﻲ داﻧﻢ ﭼﺮا دارم ﺣﺴﺎدت ﻣﻴﻜﻨﻢ

 ‫ﮔﻔﺘﻲ دﻟﻢ را ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ دﺳﺖ كس دﻳﮕﺮ دهم

          ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ اي دارم اﻃﺎﻋﺖ ﻣﻴﻜﻨﻢ

 ‫رﻓﺘﻢ كنار ﭘﻨﺠﺮﻩ دﻳﺪم ﺗﻮ را ﺑﺎ، ﺑﮕﺬرﻳﻢ

          ﭼﻴﺰي ﻧﺪﻳﺪم اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ دارم رﻋﺎﻳﺖ ﻣﻴﻜﻨﻢ

 ‫ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ام ﺗﻮ ﻣﺒﺘﻼي دﻳﮕﺮي

           دارم ﺑﻪ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺧﻮدم ﭼﻨﺪﻳﺴﺖﻋﺎدت ﻣﻴﻜﻨﻢ

 ‫ﺗﻮ اﻟﺘﻤﺎﺳﻢ ﻣﻲ كني، ﺟﻮري ﻓﺮاﻣﻮﺷﺖ كنم

           ﺑﺎ اﻟﺘﻤﺎس وﻟﻲ ﺗﻮ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ دﻋﻮت ﻣﻴﻜﻨﻢ

 ‫ﮔﻔﺘﻲ ﻣﺤﺒﺖ كن ﺑﺮو ﺑﺎﺷﺪ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ وﻟﻲ

           رﻓﺘﻢ كه ﺗﻮ ﺑﺎور كني دارم ﻣﺤﺒﺖ ﻣﻴﻜﻨﻢ

‫

   ‫و ﺣﺪس ﻣﻲ زﻧﻢ ﺷﺒﻲ ﻣﺮا ﺟﻮاب ﻣﻴﻜﻨﻲ

        ‫             و ﻗﺼﺮ كوﭼﻚ دل ﻣﺮا ﺧﺮاب ﻣﻴﻜﻨﻲ        

    ‫ﺳﺮ ﻗﺮار ﻋﺎﺷﻘﻲ هميشه دﻳﺮ آمدي

   ‫              وﻟﻲ ﺑﺮاي رﻓﺘﻨﺖ ﻋﺠﺐ ﺷﺘﺎب ﻣﻴﻜﻨﻲ

    ‫ﻣﻦ از كنار ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺗﻮ را ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﻜﻨﻢ

               و ﺗﻮ ﺑﻪ ﻧﺎم دﻳﮕﺮي ﻣﺮا ﺧﻄﺎب ﻣﻲ كني

    ‫ﭼﻪ ﺳﺎدﻩ در ازاي ﻳﻚ ﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎك و ﻣﺎﻧﺪﻧﻲ

     ‫              هزار ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻣﺮا ز ﺧﺠﻠﺖ ﺁب ﻣﻴﻜﻨﻲ

   ‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﺗﻮ ﻣﻦ هميشه ﺑﺎ همه ﻏﺮﻳﺒﻪ ام

   ‫              ﺗو كمتر از ﻏﺮﻳﺒﻪ اي ﻣﺮا ﺣﺴﺎب ﻣﻴﻜﻨﻲ   

    ‫و كاش ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدي از همان ﻧﮕﺎﻩ اوﻟﺖ

              كه ﺑﻌﺪ ﻣﻦ دوﺑﺎرﻩ دوﺳﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻲ كني

     گفتي كه مرا دوست نداري، گله اي نيست

             بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست

     گفتم كه كمي صبر كن و گوش به من كن

             گفتي كه نه بايد بروم حوصله اي نيست

     پرواز عجب عادت خوبيست ولي حيف

             تو رفتي و ديگر اثر از چلچله اي نيست

      گفتي كه كمي فكر خودم باشم و آن وقت

             جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست

      رفتي تو خدا پشت و پناهت به سلامت

             بگذار بسوزد دل من مسئله اي نيست

به شقايق سوگند كه تو بر خواهي گشت

 من به اين معجزه ايمان دارم ...

"منتظر بايد بود تا زمستان برود، غنچه ها گل بكنند ...  "